Day Tamil Nadu
Day Tamil Nadu
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.
Search
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search

Keywords


ஆலயப் பணிப் பெண்டிர்

Go down

ஆலயப்   பணிப்   பெண்டிர் Empty ஆலயப் பணிப் பெண்டிர்

Post by oviya on Fri Dec 12, 2014 1:19 pm

தளிச்சேரிப் பெண்கள், மாணிக்கத்தார், குடிகாரி, கணிகையர், அடிகள்மார், ருத்ர கணிகையர் என்றெல்லாம் கல்வெட்டில் இடம் பெற்று வரலாறு படைத்தவர்கள், ஆலயம் சார்ந்த சேவையில் ஈடுபட்டிருந்த தெய்வீகப் பெண்மணிகள். ஆனால், தேவதாசியர் என்றாலே முகம் சுளிக்கும் அளவிற்கு அவர்களின் வரலாறு திரிக்கப் பெற்றிருக்கிறது. தெய்வத்திற்காகத் தங்களை அர்ப்பணம் செய்துகொண்டு, தெய்வத்தின் அடிமைகள் என்ற பொருளில் தேவதாசிகள் எனும் பெயருடன், இறைப்பணி ஆற்றி வந்த தியாகப் பெண்மணிகள் அவர்கள்.

தென்னிந்தியாவில், கி.பி. எட்டாம் நூற்றாண் டில் தேவதாசி முறை உருவானதாகக் கருதப்படுகிறது. சுசீந்திரம் கோயில் கல்வெட்டுக்களில் கி.பி.1257ம் ஆண்டிலிருந்து தேவதாசியர் பற்றிய குறிப்புக்கள் காணப் பெறுகின்றன. 1901ம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு அறிக்கை, தென் திருவிதாங்கூர்ப் பகுதியில் தமிழ்த் தேவதாசிகளும், மலையாளத் தேவதாசிகளும் இருந்ததாகக் குறிப்பிடுகின்றது. சுசீந்திரம் தாணுமாலயப் பெ ருமான் ஆலயத்தில் இறைப்பணி செய்தவர்கள் தமிழ் மரபைச் சார்ந்தவர்கள்.

சசீந்திரம் ஆலயத் திருவிழாவில் தேவதாசியர் முக்கியப் பங்கு வகித்தனர். திருவிழாவின்போது ஆடுதல், பாடுதல், திருவாசகம் ஓதுதல் ஆகியன இப்பெண்மணியரின் முக்கியமான பணிகள் ஆகும். இன்று இதே சேவைகளை எல்லாப் பிரிவு களையும் சார்ந்த பெண்மணிகள் செய்கின்றனர், புகழும் பெறுகின்றனர். ஒரு பெண்மணி கோயில் தாசியாக ஆவது ஒன்றும் எளிதான செயல் அல்ல. இதற்கும் விதிமுறைகள் வகுக்கப்பெற்று, முறைப்படிதான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

தேவதாசி குலத்தில் பிறந்த ஒரு பெண், கோயில் தேவதாசியாக இருக்க வேண்டுமென்றால் முதல் குடியில் பிறந்த தேவதாசிப் பெண் ஒருத்தி சிபாரிசு செய்ய வேண்டும். கோயில் யோகக்காரர்களிடம் அவளே விண்ணப்பிக்க வேண்டும். யோகக்காரர்கள் அவளது கோரிக்கையைத் தங்களுக்குள் விவாதித்து ஏற்றுக் கொண்டபிறகுதான் நடைமுறை ஆரம்பிக்கும். யோகக்காரர்கள், தேவதாசியாக ஆக விரும்பும் பெண்ணின் குடும்பத்திற்குச் செய்தி தெரிவிப்பார். அவள் தேவதாசி ஆவதற்குரிய சடங்குகள் நிகழும் நாள் குறிப்பார்கள்.

இச்சடங்கை, 'தாலிகட்டு' என்பர். இதற்கான ஏற்பாடுகளை வட்டப்பள்ளி, யோகக்காரர் முன்னிலையில் செய்வார்கள். தாலிகட்டு நிகழ்ச்சி அன்று காலையில் தேவதாசி ஆகப் போகிற பெண்ணின் உறவினர்கள், கோயிலுக்கு வருவர். இரண்டு புதிய ஆடைகள், வெற்றிலை, பழம், குங்குமம், சந்தனம், பூ, தங்கத்தாலி ஆகியவற்றை ஒரு செப்புத் தாம் பாளத்தில் வைப்பர். உறவுப் பெண்களில் ஒருத்தி இத் தாம்பாளத்தை எடுத்துக்கொண்டு, தேவதாசியாக ஆகப் போகிற பெண்ணுடன் ஆலயத்தை வலம் வருவாள். தொடர்ந்து உறவினர் செல்வர்.

பிறகு, தாணுமாலயனின் கருவறைச் சந்நதிக்கு வருவார்கள். கருவறை மண்டபத்தில் தாம்பாளத்தை வைப்பார்கள். இதை மேல் சாந்தி எடுத்துக்கொண்டு போய், அதிலிருந்து தாலை எடுத்து தெய்வத்தின் பாதங்களில் வைப்பார். அப்போது இசைக்கருவிகள் முழங்கும். அவர், தெய்வத்தை வணங்கிவிட்டு தாலியை எடுத்து தேவதாசியாகப்போகும் பெண்ணின் கழுத்தில் கட்டுவார். அதாவது, அவர் தெய்வத்தின் பிரதிநிதியாக செயல்படுவார். பின் அனைவருக்கும் இனிப்பு பிரசாதம் வழங்கப் பெறும்.

சுசீந்திரம் கோயில் வாழ் தேவதாசியர்கள், பணி அடிப்படையில் சிறப்புக்குடி, மூத்தகுடி என்று இரு பிரிவுகளாகப் பகுக்கப் பெற்றிருந்தனர். சிறப்புக் குடியினர், மூத்த குடியினரை விடவும் மேலானவர்கள். இவர்கள் கோயிலின் சிறப்பான பணிகளைச் செய்தனர். கோயில் விழாக்காலங்களில் விளக்கேற்று வார்கள். இதுவே இவர்களின் முக்கியமான பணி. மூத்த குடியினர் தெய்வக் கருவறை முன்பு நின்று பாட உரிமை பெற்றவர்கள். இவ்விரு பகுப்புகள் அல்லாமல், வேறு நிலைகளில் மூன்று வகையாகவும் தேவதாசியர் பகுக்கப்பெற்றிருந்தனர்.

முதல் பகுப்பு ஆட்டமும் பாட்டும். இவர்கள், முக்கியமான சந்நதிகளில் ஆடவும், பாடவும் செய்தனர். இரண்டாம் பகுப்பினர் நாடக சாலைகளில் இசை நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினார்கள். மூன்றாம் பகுப்பினர் ஓய்வு பெற்ற தேவதாசியர். இவர்களைத் தோடு வச்சவர் என்றும் தாய்க்கிழவிகள் என் றும் அழைத்தனர். இவர்கள் ஓய்வு பெற்றவர்களாயினும், கோயிலில் சில தொண்டுகளைச் செய்யலாம். சுசீந்திரம் தாணுமாலயன் கோயிலில் ஸ்ரீபலிமண்டபம், யோகக்காரர்கள் கூடுகின்ற செண்பக ராமன் மண்டபம், இளைய நயினார் மண்டபம், நாடக சாலை ஆகிய இடங்களைத் தினமும் பெருக்கிச் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.
செவ்வாய், வெள்ளிக்கிழமைகளில் மேற்கண்ட இடங்களை நீர் விட்டுக் கழுவி விட வேண்டும். தூய்மை செய்தல் இவர்களின் முக்கியமான பணி. தினமும் காலையில் தீபாராதனை வேளையில் கருவறை முன்மண்டபத்தில் சிறப்புக்குடி தேவதாசிகள் பாட வேண்டும், ஆட வேண்டும், பிற தேவதாசிகள் குரவை இட வேண்டும். தினமும் மாலையில் கோயில் பிராகாரங்களில் உள்ள பரிவார தேவதைகளுக்குப் பூசை நடக்கும் வேளையில், தொங்கு விளக்குகளைப் பிடித்தபடி நிற்க வேண்டும். ஸ்ரீபலி தூவும்போது விளக்கைத் தூக்கி வரவேண்டும்.

மாலை தீபாராதனையின்போதும், ஸ்ரீபலி தூவும் போதும் செண்பகராமன் மண்டபத்தில் இருந்தபடி பாட வேண்டும்; ஆடவேண்டும். ஸ்ரீபலி தூவும்போது மேல் சாந்தியின் பின்னே இவர்களும் செல்ல வேண்டும். ஓய்வு பெற்ற தேவதாசிகள் ஸ்ரீபலி தூவும்போது விளக்குகளைத் தூக்கி வரவேண்டும். ஸ்ரீபலி தூவி முடித்ததும், ஸ்ரீபலி விக்ரகம் கருவறைக்குச் செல்லும்போது குரவை இட வேண்டும். தெற்கு இடத்தில் அஷ்டபதி ஓதவேண்டும். ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் நான்கு மணிக்கு சிவதாணுமாலயப் பெருமான் முன்பும், தென் திருவேங்கட விண்ணவர் எம்பெருமான் முன்பும் பள்ளியுணர்த்தல் பாட வேண்டும்.

பள்ளியுணர்த்தல் பாட வேண்டியவர்கள் யாவர் என்பதை முன்தினம் இரவு நேர இறுதிப் பூசையின்போது தீர்மானிப்பார்கள். பிராமணர்கள் உண்ணும் நாட்களில் முதல் பிராகாரத்தைப் பெருக்குதல், ஸ்ரீபலி வருவதற்கு முன்பு, முன்னாளில் தூவிய மலர்கள், இலைகளை வாருதல், கருவறைப் பூசைக்கு நன்னீர் எடுத்து வைத்தல், பூஜைப் பாத்திரங்கள், தீபாராதனைத் தட்டுகள், தங்கம், வெள்ளிப் பாத்திரங்களைக் கழுவுதல், ஸ்ரீபலியுடன் கை தட்டி வருதல் ஆகியன இவர்களின் அன்றாடப் பணிகள்.

திருவிழாக் காலங்களில் நாடகசாலையில் ஆடுதல், வாகனங்களின் முன்பு ஆடுதல், பாடுதல் முக்கியமான பணிகளாகும். விழாக்காலம் என்றால் தேவதாசியரின் பணி அதிகமாகிவிடும். ஓய்வு பெற்ற தேவதாசியர் தினமும் கோயிலைப் பெருக்கிச் சுத்தம் செய்ய வேண்டும். அரச குடும்பத்துப் பெண்கள் ஆலயம் தொழ வந்தால் உடன் இருந்து உதவ வேண்டும். திருவனந்தபுரம் ஆலயத்தில் விழா என்றால் சுசீந்திரம் தேவதாசியர் அங்கு போய் ஆடல், பாடல் நிகழ்த்த வேண்டும். இவர்களின் பணிகளுக்காக வயல்களும், தோட்டங்களும் கொடுக்கப்பட்டிருந்ததாக பழைய கல்வெட்டுக்கள் தகவல் தருகின்றன.

கோயிலின் அருகிலேயே இவர்களுக்கு வீடுகளும் தரப்பட்டிருந்தன. பிற்காலத்தில் தினப்படியோடு வேறு உதவிகளும் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. இவர்களின் தினச்சம்பளமாக நைவேத்யப் பொங்கல் கட்டிச் சோற்றைப் பெற்று வந்தனர். திருவிழா வேளைகளில் இதன் அளவு அதிகமாகும். தினக்கூலியானது, திருவிழா வேளைகளில் அதிகமாக்கப் பட்டாலும்கூட, இவர்களின் கலைச் சேவை, உடல் உழைப்புக்கேற்ற ஊதியம் வழங்கப் பெறவில்லை. தேவதாசிகள் ஓய்வு பெறுவதும் ஒரு சடங்காகவே நிகழ்த்தப் பெற்றது.

வயதாகித் தள்ளாமை ஏற்பட்டாலோ, நோய்வாய்ப்பட்டாலோ ஓய்வு பெறவேண்டுமென்றால் யோகக்காரர் களிடம் விண்ணப்பிக்க வேண்டும். அவர்கள் தங்களுக்குள் விவாதித்து, விண்ணப்பத்தை ஏற்றுக்கொள்வார்கள். விண்ணப்பித்த தேவதாசியைக் குறிப்பிட்ட நாளில் கோயிலுக்கு வரச் சொல்லுவார்கள்.
இளையநயினார் மண்டபத்தில் அமர்ந்திருக்கும் அவர்களின் முன்பு அவளும் அமர வேண்டும். தனது வாய் மொழியாகத்தான் ஓய்வு பெற விரும்புவதைக் கூறவேண்டும். அதன்பிறகு அவளது காதிலுள்ள தோட்டைக் கழற்றுமாறு உத்திரவிடுவார்கள்.

தோடு, தேவதாசியின் இளமையின் சி ன்னமாகக் கருதப்பட்டது. தோடு கழற்றிய பிறகு அவள் அதை மீண்டும் அணியக் கூடாது. உடனே ஓய்வு பெற்றவளாகக் கருதப்படுவாள். யோகக்காரர்கள் அவளுக்கு 12 பணம் கொடுப்பார்கள். இதன்பிறகு அவள், 'பாம்படம்' எனும் காதணியை அணியலாம். பொதுவாக கோயில் தேவதாசிகள் பற்றிய ஆய்வுகளில், பெரும்பாலும் அவர்களின் பலவீனமான பகுதியையே மிகைபடக் கூறியிருக்கிறார்கள். இந்த 'பலவீனம்', எல்லாச் சமூகத்தினரிடமும் என்றும் காணப்படக் கூடிய ஒன்றுதான்.

அதையே மிகைப்படுத்தி, அவர்கள் ஆற்றிய இறைப் பணியை மங்கலாக்கி விட்டார்கள். இறைப்பணிக்காகவே வாழ்நாளைத் தியாகம் செய்தவர்கள் தேவதாசிகள். அவர்களுடைய கல்வி அறிவு, இசைத்திறன், பக்திப் பாசுரங்களில் அறிவு, கலை உணர்வு, ஆன்மிகச் சிந்தனை போன்றவற்றை முன்நிறுத்தி அவர்களைப் போற்றியிருக்க வேண்டும். தேவதாசியரிலும் ஒரு சிலர் 'அப்படி, இப்படி' என்று வாழ்ந்திருக்கக் கூடும். மனித இயல்பு என்று அதைப் புறக்கணித்திருக்க வேண்டும். பெரிதுப டுத்தியிருக்கக் கூடாது.

சுசீந்திரம் தேவதாசிகளில் சிலர், தாம் சேவை புரிந்த கோயிலுக்கே நிபந்தம் அளித்துள்ளனர். கட்டுமானப் பணிகளுக்குப் பணம் அளித்துள்ளனர். தாயும் மகளுமான இரண்டு தேவதாசியர்கள், சுப்ரமணிய சுவாமி சந்நதியின் முன்புற மண்டபத்தில் சிற்ப வடிவில் நின்று, கௌரவமான பிரஜைகளே தாங்கள் என்பதை நிரூபணம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அரசர்கள் கோயிலுக்கு நிபந்தம் கொடுத்தபோது, தேவதாசிகள் மூலமோ, தேவதாசியர் பொறுப்பிலோ கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

1257ம் ஆண்டுக் கல்வெட்டு ஒன்று இத்தகவலைத் தருகின்றது. இவர்களுக்கு 'ராயர்' பட்டம் கொடுத்தும் கௌரவம் அளித்துள்ளனர். தேவதாசி குலத்து ஆண்களும் கோயில் பணிகளை ஆற்றி வந்திருக்கிறார்கள். இசை, நடன வல்லுனர்களாய் விளங்கியிருக்கிறார்கள். சுசீந்திரம் தேவதாசியர் ஆலயத்தில் மட்டுமே ஆடல், பாடல்களை நிகழ்த்தினர். தனிப்பட்ட வீடுகளுக்கோ, பொது இடங்களுக்கோ சென்று கலைப்பணி ஆற்றாமையால், அக்கலைகள் அவ்வளவாக வளர முடியாமல் போயிற்று.

திருவிதாங்கூர் ராணி, சேது லெட்சுமிபாய் காலத்தில் 1930ம் ஆண்டு தேவதாசி முறை ஒழிந்தது. ஆனால், 1921ம் ஆண்டு முதலே தேவதாசிகளை நியமிக்கும் வழக்கம் நின்றுவிட்டது. இந்த முறை நின்றதால், அவர்களுக்கு ஓய்வூதியமாக மாதம் ஒன்பது ரூபாயும், தினம் குறிப்பிட்ட அளவு கட்டிச் சோறும் கொடுக்கப்பட்டன. சுசீந்திரம் தாணு மாலயப் பெருமான் ஆலயத்தில் பின்பற்றப்பட்ட தேவதாசியர் நடைமுறைகள்தான் ஏனைய பிற ஆலயங்களிலும் பின்பற்றப்பட்டிருக்கும். தேவனுக்கே அடிமை செய்து, பணிகள் ஆற்றிய அக்குலத்தோர், நற்குலத்தோரே!

oviya

Posts : 1476
Join date : 30/11/2014

Back to top Go down

Back to top


 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum